Lago di Como

Ciao!

Í dag er ég búin að vera hér á Ítalíu í 7 vikur og nú er sú áttunda að byrja. Nóvember byrjar í næstu viku, það eru 60 dagar í jólin og rúmlega átta mánuðir í að ég komi heim. Svo eru líka átta mánuðir í 18 ára afmælið mitt. Ég er næstum því búin með 2/10 af dvölinni. Þetta líf líður allt of hratt!

Ég ætla samt að byrja á því að afsaka ef ég geri stafsetningavillur, ég er orðin svo rugluð í tungumálunum að ég er jafnvel farin að búa til ný íslensk orð.

Ýmislegt hefur samt drifið á daga mína síðan ég skrifaði síðast! Dagarnir mínir hafa verið gjörsamlega fullbókaðir. Það hefur samt bara verið þetta venjulega: skóli, ítölskunámskeið, skólakór, píanótímar, söngtímar, yoga tímar, ræktin, myndlistartímar og AFS hittingar.

Við skiptinemarnir hérna í Milano erum alveg rosa góður hópur finnst mér. Alltaf mjög gaman hjá okkur og oft förum við eftir ítölskunámskeið út að borða, að kaupa ís eða á kaffihús. Svo eru hinir krakkarnir í Lombardiu mjög duglegir við það að koma til Milano og hittast. Við hittumst á föstudaginn, laugardaginn og svo erum við að fara að hittast á morgun.

Maria Andrea og Marine á kaffihúsi í miðbænum.

Á leið í ítölskutíma. Kakó og Duomo!

Fór með Marine út að borða, auðvitað fengum við okkur pizzu.

Í yndislegu veðri að bíða eftir lestinni.

Ég og Marine sitjandi síðasta föstudag í tröppunum framan við Duomo dómkirkjuna eftir AFS hitting. 

Milano er yndisleg borg!

Á sunnudeginum síðasta átti ég svo alveg yndislegan dag! Fósturfjölskylda Marine var svo frábær að bjóða mér með að skoða Lago di Como og ég get sko sagt að Como er einn fallegasti staður sem ég veit. Það var alveg ólýsanlega fallegt þarna. Við vorum líka svo ótrúlega heppin að fá gott veður. Lago di Como er sem sagt vatn hér í Lombardiu, alveg við landamærin rétt hjá Sviss. Vatnið er umkringt háum fjöllum með miklum gróðri og svo eru hús hér og þar í fjöllunum. Við byrjuðum á því að keyra í gegn um nokkra bæi þar til við komum að staðnum þar sem vatnið Lecco mætir vatninu Como. Þetta eru semsagt tvö vötn sem renna svo saman í eitt. Við fengum okkur hádegismat og tókum svo ferju yfir vatnið og í lítið þorp hinu megin við.

Fallega, fallega Como.

Við vatnið.

Á rosa kósý veitingastað.

Á leið í ferjuna.

Marine við fallega vatnið.

Litla þorpið hinu megin við vatnið var líka rosalega fallegt. Það var mikið af mjög krúttlegum mjóum götum, þetta var bara yndislegt!

Lítil og krúttleg gata í litla þorpinu.

Fallegt!

Við slepptum því ekkert að fá okkur ís.

og svo var þetta enn fallegra í alvörunni!

Þorpið.

Á leiðinni til baka.

Á miðvikudaginn síðasta í ítölskutíma átti Antonio, strákur frá Bólivíu, 18 ára afmæli. Það var svo sannarlega haldið upp á það og borðað köku í ítölskutímanum.

Súkkulaðikaka með súkkulaði, súkkulaðiís og vanilluís inní.

Afmælisbarnið!

Anna ítölskukennari. Hún er alveg yndisleg og ég mun sakna hennar svo
þegar við hættum í ítölskutímunum í janúar.

Eftir á var farið út að borða. Þarna eru Marine og Maria Andrea.

Ítalskt og gott!

Það er eitt alveg frábært hérna í Milano. Það er mikið af veitingastöðum þar sem þú borgar í kring um sjö evrur fyrir drykk og þá færðu mat með, sem er bara svona hlaðborð og þú getur borðað eins og þú vilt. Þetta er alveg mjög vinsælt hérna. Við fórum einmitt á svoleiðis stað á afmælinu hans Antonios.

Í gær, strax eftir skóla, tók ég lestina í miðbæinn og borðaði hádegismat með Marine og Pauline. Eftir á skoðuðum við í búðir. Klukkan fimm hittum við hina skiptinemana í Milano til þess að fara saman í háskóla þar sem við vorum með kynningu fyrir alla þá sem hafa áhuga á að fara út sem skiptinemar á næsta ári. Þar sögðum við frá sjálfum okkur á ítölsku og það gekk bara ótrúlega vel!

Pauline frá Norge!

Marine frá Californiu

Ég og Pauline :)

En það er nóg á dagskránni fyrir næstu vikur!

Á morgun eftir AFS hittinginn fer ég í afmæli til Marine. Þar ætlum við að borða með 15 öðrum krökkum, skiptinemum og fyrrverandi skiptinemum. Svo ætlum við að kíkja aðeins út og svo mun ég gista hjá Marine. Á sunnudaginn fer ég í eitthvað skemmtileikhús með familíunni. Á fimmtudaginn er 1. nóvember. Þá er frí í öllum skólum út af einhverjum ástæðum sem ég skil ekki, en það er alltaf frí 1. nóvember. Nokkrir skiptinemar ætla í Gardaland, sem er skemmtigarður, næstu helgi. Ég er ekki búin að ákveða hvort ég fari með eða ekki. Svo er fjölskyldan búin að bóka lestarferð til Rómar 27. desember! Hlakka rosa mikið til!

Hvað ítölskuna varðar þá held ég að ég hafi aldrei komið sjálfri mér jafn mikið á óvart. Ég tala núorðið eiginlega bara ítölsku. Á heimilinu er bara töluð ítalska og ég tala eiginlega alltaf ítölsku við skólafélaga mína. Svo tala ég ítölsku við þá skiptinema sem geta talað ítölsku.

Eftir að ég byrjaði að tala ítölsku hafa krakkarnir í skólanum verið mjög til í að spjalla við mig og loksins finnst mér ég vera komin í hópinn, eða allavega hálfa leið. Ég er samt enn ekki farin að skilja mikið í tímum, þar eru kennararnir að segja svo flókin orð.

Lífið hefur verið alveg ótrúlega ljúft við mig síðustu daga, og eiginlega bara allan tímann, þó ég sakni ykkar heima ávallt!

..og ef þið hafið tíma í að skrifa eitt orð í komment þá verð ég alveg rosa ánægð!

Kveðja frá Ítalíu.

Six week camp!!

Ciao!

Sunnudaginn 7. október fór ég með fjölskyldunni að skoða enn eitt klaustrið hér í Milano, Abbazia di Chiaravalle. Það var mjög gaman að skoða það en það var dálítið öðruvísi en Abbazia di Morimondo því þetta klaustur er inni í Milano en ekki út fyrir borgina. Það var lítil hátíð í gangi og margt hægt að borða og skoða þarna! Margir básar með allskonar handgerðum og heimagerðum hlutum.

Garðurinn við Abbazia di Chiaravalle.

Kirkjan og mikið af fólki. 

Verið að grilla!

Svo var eitthvað svaka brúðkaup í gangi!

Fyrir utan kirkjuna.

Sulta.

Hluti af klaustrinu.

Síðustu dagar voru alveg klárlega lang skemmtilegustu dagarnir mínir hér á Ítalíu hingað til.

Frá fimmtudeginum 11. október til sunnudagsins 14. október var AFS með námskeið fyrir alla skiptinemana á mínu svæði, Lombardiu. Við vorum 68 krakkar sem gistum á gistiheimili mjög norðarlega á Ítalíu hjá ölpunum. Staðurinn heitir Val Masino og er pottþétt fallegasti staðurinn sem ég hef séð á Ítalíu hingað til. Val Masino er mjög lítill bær umkringdur mikilli náttúru og miklum fjöllum. Gistiheimilið var alveg frábært líka!

Marine á lestarstöðinni að bíða eftir rútunni.

Pauline frá Noregi, Antonio frá Bólivíu og ég.

Val Masino.

Útsýni frá garðinum við gistiheimilið.

Garðurinn!

Ég veit ekki hvar ég á að byrja! Þetta var bara svo gaman allan tímann! Þegar ég steig út úr rútunni í Val Masino leið mér eins og ég væri komin til Íslands. Það var ískalt og svo ferskt loft, ekki svona rakt eins og er í Milano. Þannig að loksins fékk ég að nota úlpuna mína! Ég var svo heppin að ég var bara með einni stelpu í herbergi en það var annað herbergi á gistiheimilinu þar sem 20 stelpur sváfu saman í.

Útsýnið úr glugganum í herberginu sem ég var í.

Noregur, Tæland, Kólombía, Ísland og USA að vera kúl.

Maturinn á gistiheimilinu var mjög góður og alltaf þriggja rétta. Ég var mjög ánægð með það en síðan ég kom til Ítalíu hef ég varla hugsað um annað en mat!

Allir að borða!

Pauline og stelpa frá Finnlandi.

Eftirmatur.

Andrea!

Það sem við gerðum á námskeiðinu var aðallega að tala um reynslu okkar hingað til. Við fórum líka í marga leiki  sem var mjög gaman og ég hitti mikið af öðrum skiptinemum sem var líka rosa gaman. Svo hitti ég hina þrjá Íslendingana sem eru hér í Lombardiu. Svo var auðvitað mjög gott að geta loksins talað íslensku, en samt var það pínu erfitt því ég er eiginlega farin að hugsa á ensku og ítölsku núna.

Þessi leikur snerist um að færa post-it miða á milli með munninum.
Finnst Can frá Tyrklandi svo fyndinn á þessari mynd!

Svo bökuðum við eplaköku með þessari yndislegu konu sem vann í eldhúsinu!

Allir að skrifa það fyrsta sem þeim dettur í hug um löndin í mínum hóp.

Þetta skrifuðu þau um Ísland, ekkert svo galið.

Emma frá Noregi að segja frá Noregi og hvað sé satt af því sem við skrifuðum.

Á laugardagskvöldinu var svo Talent Show! Það var alveg ótrúlega fyndið og skemmtilegt. Við frá Íslandi sungum og spiluðum á gítar Lífið er yndislegt. Svo eftir á létum við alla syngja Höfuð, herðar, hné og tær. Í lokin voru sjálfboðaliðarnir með atriði, leikrit og söng.

Ég og Andrea ekki með íslenska fánann þar sem ég kann bara ekki að teikna hann.

Amalia og Marine sætar!

Latnesku strákarnir!

Latneska fólkið.

Kína!

Nýja Sjáland og Suður Afríka!

Sjálfboðaliðarnir með voða dramatískt leikrit.

Við frá Íslandi að spila og syngja.

Um kvöldið var rosa gaman. Við vöktum mjög lengi, sátum úti með mörgum skiptinemum frá mörgum löndum og spiluðum og sungum. Við Íslendingarnir tókum svo Little Talks með Of Monsters and Men en alveg mjög margir þekkja þetta lag. Svo spiluðum við einhver fleiri lög líka. Þetta var bara ótrúlega gaman, veit ekki alveg hvernig ég á að lýsa þessu. Ég kynntist mikið af nýju fólki, talaði mikið við hina skiptinemana og það var ekki sofið mjög mikið.

Það var mjög erfitt að fara aftur til Milano og þurfa að kveðja alla. Mig langaði að vera miklu lengur því þetta var bara svo gaman!! En núna tekur þetta dagsdaglega bara við sem er reyndar alveg mjög skemmtilegt.

Endilega skoðið myndir á Facebook. Ég setti þær allar inn þar.

Svo megiði auðvitað endilega kommenta alltaf þegar þið lesið. Mér finnst alveg rosa gaman að lesa það eins og þið vitið.