Teatro alla Scala

Á sunnudaginn næsta, 7. október, er ég búin með 1/10 af dvölinni minni hérna úti. Ég trúi þessu ekki, hvað þetta er fljótt að líða!

Það sem mér finnst skemmtilegast hérna úti er að finna með hverjum deginum hvað mér fer fram í að skilja ítölskuna. Ég get kannski ekki sagt að ég sé farin að tala mikið en ég er farin að skilja ótrúlega mikið, miklu meira en ég bjóst við að ég myndi skilja bara eftir tæpan mánuð. Fyrir viku síðan var ég farin að skilja þegar fólk spurði mig að einhverju en gat engan vegin komið upp úr mér einu orði á ítölsku. Núna er það allt að koma, ég get svarað annað slagið. 

Kennararnir í skólanum mínum hafa enga reynslu af skiptinemum. Fæstir þeirra geta talað ensku og skilja ekki hvernig það virkar þegar einhver lærir nýtt tungumál. Fyrst byrjar maður að skilja, svo byrjar maður að tala. Stundum finnst mér eins og kennararnir og krakkarnir haldi að fyrir mér sé ítalska eins og kínverska og ég skilji ekki stakt orð, en það er bara ekki rétt. 

Í skólanum líður mér eins og ég sé aftur komin í fjórða bekk. Það er bannað að vera með síma, tölvur eða hlusta á tónlist. Það finnst mér samt allt í lagi. Það sem mér finnst fáránlegast af öllu er að foreldrarnir þurfa að samþykkja bókstaflega allt. Til dæmis á laugardaginn kom kennari til okkar og sagði að seinasti tími á mánudaginn myndi falla niður. Við þurftum að skrifa það í litla bók sem við höfum alltaf með okkur í skólann og fá undirskrift foreldra svo þau myndu örugglega vita af því að við værum búin í skólanum klukkan 12:10 en ekki 13:10. Ef síðasti tími dagsins endar kannski fimm mínútum fyrr þá megum við ekki fara út fyrr en bjallan hringir. Ef það er enginn kennari þá fáum við ekki eyðu heldur kemur annar kennari sem situr yfir okkur og segir ekki orð. En hvernig haldið þið að þetta sé með krakkana sem eru 12 ára? Við skutlum alltaf litlu fóstursystur minni, sem er einmitt 12 ára, í skólann áður en mér er skutlað í minn skóla. Þau keyra að skólanum, leggja í stæði, drepa á bílnum, ná í töskuna fyrir hana, labba með henni áleiðis í skólann og kyssa hana svo bless. Ég sé líka mikið af foreldrum vera að leiða 12 ára krakkana sína í skólann. Þetta er kannski góð ástæða fyrir því afhverju ítalskir krakkar eru svona ósjálfstæðir. Málið er samt að þau alast upp í allt öðruvísi umhverfi en við á Íslandi þannig að það er kannski ekki hægt að bera þetta saman. Íslenskir krakkar fá miklu fleiri tækifæri til þess að sjá um sig sjálf því það er svo mikið frelsi á Íslandi. 

En hvað með klósettin?! Jesús minn eini og almáttugur.

Myndin segir allt sem segja þarf...

En nú er ég hætt að kvarta. Það er alveg rosa gaman að sjá þennan mun og það er einmitt eitt af markmiðunum með þessu öllu saman að upplifa menningarmuninn.

Ýmislegt hefur drifið á daga mína síðan ég skrifaði síðast. Ég fékk að heyra það frá ítölsku fjölskyldunni minni að ég borða mikið. Ítalir eru þekktir fyrir það að borða mikið svo ég veit ekki alveg hvernig ég á að taka þessu. Ég er búin að þyngjast um þrjú eða fjögur kíló síðan ég kom hingað. Sem mér finnst mjög jákvætt. Ég var í ræktinni allan seinasta vetur til þess að reyna að þyngja mig, ef ég hefði nú vitað að ég þyrfti bara að fara til Ítalíu í þrjár vikur.

Ég held að ég borði pasta svona sjö sinnum í viku.
Að minnsta kosti einu sinni á dag.

Síðasta fimmtudag fór ég í yoga tíma. Það var mjög áhugavert, sérstaklega vegna þess að ég er lang yngst. Allt eru þetta konur á fertugs-, fimmtugs- eða sextugsaldri. Gaman að því. Eftir fyrstu fimm mínúturnar af tímanum hélt ég að ég ætti aldrei eftir að lifa þennan tíma af. Við áttum að nudda á okkur andlitið og humma eitthvað út í loftið. Ég hugsaði bara „guð minn góður, hvað er ég búin að koma mér í?“. Tíminn skánaði þó eftir því sem leið á hann og það endaði bara með því að ég fór ofsalega ánægð heim! Mér fannst þetta alveg frábært og ég er ákveðin í því að mæta í næsta tíma. 

Eftir yoga!

Í dag ákvað ég að fara út að hlaupa í staðin fyrir að fara í ræktina því það var svo gott veður úti. Einhvernveginn lenti ég á einhverju rosa vinnustaðasvæði þar sem voru stórar byggingar út um allt og þvílíkar krókaleiðir og ég fékk það á tilfinninguna að ég væri í völundarhúsi. Ég held ég hafi aldrei villst, en þarna villtist ég sko! Ég vissi varla hvað sneri upp né hvað sneri niður. Sem betur fer tók ég iPhoneinn með mér sem er með GPS. Hann bjargaði lífi mínu á þessari stundu. Svo fór ég heim og teygði á. Ég var mjög fegin að komast heim. Ég held ég geri þetta ekkert aftur.

Ég veit alveg að þetta hljómar mjög mikið eins og ég en, ég er búin að leita mér að skóm út um allt í Milano en finn enga sem mig langar í. Milano er fræg tískuborg og sérstaklega fræg fyrir skóna. 

Á föstudaginn fékk ég sendingu frá Íslandi. Ég var svo ánægð að fá pakkann að ég gat ekki hætt að brosa. Ég fékk meðal annars íslenskt nammi sem var mjög gott! Eiginlega of gott því það er að verða búið... 

...og með moskítóflugurnar. Ég er alltaf í jafn miklu uppáhaldi hjá þeim.

Á laugardaginn hitti ég íslendinga, Björn Grétar og tvær vinkonur, og átti minn túristalegasta dag hingað til. 

Í gær fór ég svo í leikhúsið fræga. Teatro alla Scala! Það var ótrúlega flott þarna inni. Ég veit ekki hvernig ég á að lýsa þessu og ég vildi að þið gætuð upplifað með mér það sem ég upplifði þegar ég kom þangað inn. Mér leið eins og ég væri í gamalli bíómynd. Allt þarna inni er auðvitað mjög gamalt en leikhúsið var vígt árið 1778. Í Scala sáum við óperuleikritið La Bohemé. Ég er nú ekki mikið fyrir óperuleikrit þar sem öll orð eru sungin, en þeir sem hafa áhuga á því geta séð frægan hluta úr leikritinu hér: http://www.youtube.com/watch?v=eiyT5_UipMs

Maria, Sofia og ég hjá Scala.

Miðinn minn!

Var aðeins að leika mér með myndavélina á meðan ég beið eftir að sýningin byrjaði.

Sofia og Maria :)

Þessar svalir eru fyrir merkilega fólkið.

Rosa flottur veitingastaður uppi.

Eins og ég segi, bara eins og í gamalli bíómynd!

Áhorfendur.

Sofia og ég eftir sýninguna.

Kósý heima á sunnudagskvöldi.

Tilbúin fyrir Scala!!

Þá er ekki meira að segja frá í bili. Næst á dagskrá er fjögurra daga námskeið hjá AFS. Við verðum norðarlega í Lombardiu rétt hjá fjöllunum. Námskeiðið stendur frá 11. október og til 14. október. Ég hlakka mjög mikið til þess!

Endilega haldið áfram að vera svona dugleg að kommenta. Það er svo gaman! 

Ciao þangað til næst!