Lecco!

Þetta blogg er tileinkað Unni minni. Hún á afmæli í dag. ♥

Lífið gengur sinn vanagang. Alltaf nóg að gera og loksins er mér farið að finnast ég eiga heima hérna. Ég er farin að þekkja allt mjög vel og svona. Ítalskan gengur áfram hratt, mjög hratt og verður betri og betri með hverjum deginum. Ég tala ítölsku við alla, alla daga nema þá sem kunna ekki ítölsku.

Ég hef samt ekkert verið að uppgötva eitthvað stórmerkilegt seinustu daga þannig ég hef nú ekki frá miklu að segja, en ég skrifa þetta bara fyrir ykkur!

Ég var nú veik í heila viku í byrjun nóvember. Ég fór samt í skólann eftir fimm daga veikindi þar sem ég var alveg komin með nóg. Ég gerði lítið annað þessa daga en að horfa á Friends og borða, og kannski fitna því nú er ég sko búin að bæta á mig sex til átta kílóum síðan ég kom. Fimmta daginn í veikindum fékk ég alveg óvæntan pakka frá yndislegu frændfólki á Íslandi. Ég var svo ánægð og er alveg óendanlega þakklát. Það er yndislegt að fá pakka frá Íslandi. Það fylgdi með íslenskt nammi og ég held að það hafi verið það sem læknaði mig.

Um daginn fór ég út að borða með Marine. Við fórum á þennan fína veitingastað og pöntuðum okkur að sjálfsögðu pizzu. Áður en við gerðum það þá spurðum við sérstaklega hvort veitingastaðurinn tæki ekki við kreditkortum því við vorum ekki með neina lausa peninga á okkur, til að vera alveg vissar og þjónninn sagði okkur að þau tækju við kreditkortum. Þegar við vorum svo búnar að borða og ætluðum að fara að borga þá virkaði posinn ekki. Þjónarnir sögðu að við gætum farið í hraðbanka rétt hjá og tekið út pening og komið aftur. Við spurðum tvisvar sinnum hvar hraðbankinn væri og fengum bara alls ekki nógu gott svar. Svo fórum við út af veitingastaðnum til þess að leita að hraðbanka en í staðinn slepptum við því og fórum bara heim. Alla leiðina heim reyndum við samt að réttlæta það að við hefðum ekki þurft að borga til þess að fá ekki samviskubit. Eins og til dæmis með því að hugsa að þjónustan var ekki nógu góð og að við vorum búnar að labba þarna um allt í kring áður en við fórum á veitingastaðinn en sáum aldrei hraðbanka.

Ekta ítölsk pizza

Ég og AFS vinir mínir uppgötvuðum um daginn besta kaffihús (sem er ekki dýrt) Milano. Það heitir Arnold Coffee og á að vera amerískt. Ég og Marine erum samt búin að pæla mikið í því afhverju þetta heiti ekki Arnold's Coffee þar sem það meikar miklu meiri sens en við höfum enn ekki komist að niðurstöðu. Ég er samt enn ekki búin að læra að drekka kaffi en það var aldrei markmið hjá mér. Markmiðið var að læra að drekka te sem tókst! Þannig fyrir ítölskunámskeið förum við krakkarnir alltaf á Arnold Coffee og þau fá sér kaffi og ég fæ mér heitt súkkulaði.

Pauline og ég framan við Duomo.

Arnold Coffee!

Það er mjög oft verkfall í skólanum, mér til sérstakrar ánægju því yfirleitt geri ég ekki neitt í skólanum. Þetta er ekki eins og verkfallið á Íslandi um árið þegar skólarnir voru lokaðir í þrjá mánuði eða hvað það nú var. Það er alltaf einn og einn dagur sem ég þarf ekki að fara í skólann út af verkfalli. Miðvikudaginn síðasta var verkfall. Ég ákvað að vera rosa dugleg og fara út að hlaupa. Ég hef ekki æft þolið mitt mjög lengi og ég hélt að ég dræpist eftir tíu mínútna hlaup. En það var mjög gaman að geta farið út að hlaupa, án þess að þurfa að klæða sig í úlpu og snjóbuxur, í þessu fína haustveðri.

Síðustu helgi fór ég svo með nokkrum skiptinemavinum mínum til Lecco að hitta aðra skiptinemavini. Lecco er mjög fallegur, lítill og krúttlegur staður. Hann er reyndar mun nær fjöllunum og þess vegna er dálítið mikið kaldara í Lecco en í Milano. Við gerðum samt voða lítið í Lecco annað en að fá okkur McDonalds og labba um bæinn og spjalla. Þessa helgi hitti ég tvær stelpur sem voru skiptinemar hérna í fyrra og voru í heimsókn. Það var alveg mjög skemmtilegt að tala við þær. 

Á lestarstöðinni í Milano að bíða eftir lesti til Lecco.

Rosalie og Tuuli náðu símanum af mér og fóru að taka sjálfsmyndir.

 Ég og Marine erum alltaf jafn duglegar að eyða peningum. Við erum samt að reyna að halda aftur af okkur. Það er bara svo ótrúlega erfitt að búa í Milano án þess að versla mikið.

Við stóðum okkur samt vel í þessari verslunarferð. Við keyptum engin föt nema Marine keypti sér trefil.

Við erum samt dálítið slæmar þegar kemur að McDonalds. 

Svo var fósturmamma mín svo yndisleg að kaupa jóladagatal handa mér. Það fyndnasta var að þetta jóladagatal er nákvæmlega eins og ég hef keypt mér á Íslandi. Svo voru íslenskar innihaldslýsingar aftan á sem var mjög gaman.

Það er alltaf svo gaman að labba í ítölskutíma. Ekkert leiðinlegt að þurfa að labba í gegn um miðbæinn.

Á þriðjudaginn síðasta var lítill fundur sem var bara fyrir okkur krakkana í Milano, við erum níu. Þar töluðum við saman og gerðum ýmislegt skemmtilegt. Það var mjög gaman sérstaklega vegna þess að við sem erum hérna í Milano erum mjög góðir vinir og erum alltaf að gera eitthvað saman.

Krakkarnir skrifuðu það sem þau héldu um Ísland
og ég þurfti að útskýra hvað væri satt og hvað væri ekki satt.

 Í gær fór ég ekki í skólann heldur fórum við bekkurinn í leikhús klukkan 10.00 til 12.00 um morguninn. Ég var, enn og aftur, mjög fegin að þurfa ekki að fara í skólann. Ég komst hins vegar að því að skólinn var mikið skárri. Það var einn leikari í þessu leikriti og bara ein klukkutíma löng sena. Hún var að leika kennara sem var að kenna um seinni heimstyrjöldina. Þessi kennslustund átti að eiga sér stað fyrir mörgum árum og þess vegna talaði hún mjög gamla ítölsku og ég skildi bara alls ekkert. Ég var allan tíman að berjast við það að halda mér vakandi. Svo voru umræður á eftir sem ég skildi ekkert betur í. Það er svo skrítið að ég hef aldrei átt í vandræðum með að halda mér vakandi en þegar einhver talar endalaust á ítölsku í klukkutíma og ég skil ekki neitt þá get ég ómögulega haldið augunum mínum opnum, ég bara get það alls ekki! Þess vegna kemur það oft fyrir í tíma að ég sofna.

Eleonora og ég í leikhúsinu.

Í lokin ætla ég að sýna ykkur mynd af stundinni þar sem ég uppgötvaði að ég væri alveg örugglega á Ítalíu. 

Þið hafið kannski heyrt af því, en umferðin hérna gengur mjög frjálslega fyrir sig.

En ég er mjög ánægð með það hvað margir lesa bloggið mitt, og enn ánægðari hvað þið eruð dugleg að kommenta. Endilega haldið áfram að vera svona dugleg það er svo gaman fyrir mig! 

Góðar stundir!